مدیریت، اقتصاد و توسعه

     ¤- بزرگترین معایب «شاه» را باید در بی توجهی به مردم ، مملکت و تفرعن و تکبر و خودخواهیهای شاهانه او یافت . اگر قرار بود از «نظام شاهی» مواهبی در بخش آبادانی ، رفاه ، رشد اقتصادی و توسعه کشور پدیدار گردد می بایست در دهه پنجاه یعنی بعد از سالها حاکمیت این نظام ، رخ می نمود . بنابر این «سلطه گران» به غارت کشور ، نابودی و عقب ماندگی ما چشم داشتند و «شاه» مجری بی چون و چرای آنها بود .  به اعتقاد من مقایسه هائی که در ایام فجر در ابعاد مختلف نسبت به انجام فعالیتها و پیشرفتها ، با قبل از انقلاب انجام می شود ناموجه است . با این قیاسها می خواهند بگویند که انقلاب اسلامی نسبت به نظام شاهنشاهی در کارکردهای گوناگون ، موفقتر بود ! باید به این حضرات گفت که مگر قرار است ما بعد از قریب به ۳۰ سال حاکمیت اسلامی با حاکمیت کهنه شاهنشاهی همسان باشیم !؟!

      یقینا" تفاوت های جمهوری اسلامی با نظام شاهانه بسیار فاحش و اساسی است و لازم نیست با احداث چند مدرسه و خیابان و دکل برق تنزل داده شوند . شاید دهه های مختلف انقلاب «فصل» های مناسبی برای مقایسه پیشرفت ها و نتایج آنها باشد .

     اینک وقت آن است که با یاد آوری «ایام انقلاب» ، به جای تکرار مکررات صدا و سیما ، «عبرت» آموزی نموده و مراقب باشیم تا مسئولان ما مثل شاهان ، دچار تفرعن نشوند . به تجملات و زر وزیور روی نیاورند . مردم را فراموش نکنند . در تحکیم مبانی دینی و اخلاقی بکوشند و از غرور و خودخواهی جدا" پرهیز کنند . «صدا و سیما» گر چه در ایام فجر امسال بی احتیاطی کرده و کمی تا قسمتی از «سایر» صحنه های انقلاب را به نمایش گذاشت اما اصلا" کافی نبود . آنها باید ملاحظات انقلابی که به ایام اولیه پیروزی مربوط می شد و مصلحت های سیاسی را کنار گذارند و خاطره ها را به تصویر کشند تا «عبرت» ها از دل آنها خارج شود .  آن آموزه ها باید سرمشق مدیران نظام جمهوری اسلامی برای خدمت صادقانه به مردم  و ۲۲ بهمن  تجدید میثاق مسئولان با مردم و خدا برای توسعه هر چه بیشتر کشور و تامین رفاه و امنیت ایران و ایرانی باشد. اگر آنها چنین کنند مطمئن باشند که «مردم» برای همیشه در صحنه باقی خواهند ماند .