مدیریت، اقتصاد و توسعه

     ¤- سخنرانی های دکتر سروش از اوائل دهه ۶۰ مورد توجه و علاقه جدی من بود. قلم جذاب و زیبای ایشان را بسیار دوست می داشتم . او خطبه متقین و اوصاف پارسایان را شرح می نمود و با دلنشین ترین واژه ها از عرفان و مولوی سخن می گفت . در اواخر سال ۶۰ نظریه جنجالی  "قبض و بسط تئوريک شريعت" وی  در ماهنامه کيهان فرهنگی منتشر شد. در اين مقالات، عبدالکريم سروش طرح نظريه‌ای را در معرفت‌شناسی دين ريخت که بر پايه آن، «دين از معرفت دينی جداست و دين اگرچه الهی و کامل است، معرفت دينی، بشری است و با ديگر معرفت‌های آدمی در دادوستد است»  آن زمان ضمن آنکه منتقد جدی این نظریه بودم با ولع خاصی این مقالات را تعقیب می کردم . فکر می کنم برای اولین بار نقد قبض و بسط به قلم حجت الاسلام صادق لاریجانی در همان نشریه «کیهان فرهنگی» منتشر شد و  بعد از پاسخ تند سروش ، ماجرای چالش با افکار و نظریات او  به صورت گسترده شکل گرفت . وی اما نه تنها عقب ننشست بلکه بسیاری از نقدها را با تندی و ادبیات مغرورانه و تهاجمی نواخت و در ادامه ماجرای قبض و بسط از پلورالیزم  پرده برداری کرد و با دستاویز سکولاریزم دینی تیغ بر نهاد دینداری زد  و همچنان تاخت تا امروز که  قامت بلند و مقدس وحی محمدی صلی الله علیه و آله را هدف گرفت و ...

       دكترعبدالكريم سروش در سال 1324 شمسی مصادف با «عاشورا» در منطقه جنوب تهران متولد شد . تحصيلات ابتدايي را در دبستان قائميه به پايان برده و سپس وارد دبيرستان مرتضوي شد . اما پس از يك سال بنا به صلاحديد پدر به دبيرستان تازه تاسيس علوي رفت.  دكتر سروش در دوره دبیرستان وارد انجمن حجتيه شد و در آنجا به همراه سایر آموزه ها ، آداب سخنوری را فرا گرفت  .  در دانشگاه علاوه بر رشته داروسازي در زمينه ادبيات و فلسفه نيز با جديت مطالعه ميكرد . پس از پايان آن دوره،دو سال در ارتش خدمت نظام وظيفه را گذراند و به دنبال آن براي انجام طرح خدمت خارج از مركز پزشكي  مدت پانزده ماه به بوشهر رفت . در اواخر سال 1351 ازدواج نموده و براي تحصيل و آشنايي با دنياي جديد رهسپار لندن شد . در دانشگاه لندن ابتدا در رشته شيمي تحليلي ثبت نام  و پس از آن به مدت پنج سال و نيم در رشته تاريخ و فلسفه علم به تحصيل پرداخت .  در انگلستان سخنراني هاي دكتر سروش به تدريج رونويسي گرديده و بصورت جزوه  يا كتاب چاپ ميشد . در ابتدا ايشان به منظور مقابله با رشد روز افزون چپ گرايي بخصوص از طرف مجاهدين خلق كه با ايدئولوژي ماركسيستي ذهن و دل بسياري از جوانان مبارز را مي ربودند يك سلسله سخنراني با نام تضاد ديالكتيكي  ايراد نمود. تضاد ديالكتيكي اولين كتاب آقاي دكتر سروش بود كه در ايران به چاپ رسيد . در همان زمان وي كتاب "نهاد نا آرام جهان" را درباره حركت جوهري ملاصدرا نوشت . در این كتاب  مباني فلسفه اسلامي بخصوص توحيد و معاد از دل حركت جوهري استخراج و انديشه ملاصدرا به عنوان اساس استواري براي بيان اين معتقدات معرفي می شود . اين كتاب مورد ملاحظه شهید آيت الله مطهري  قرار گرفت . با شروع انقلاب به ايران بازگشت و كتاب دانش و ارزش را كه در انگلستان نوشته بود به چاپ رساند .  او از سوی امام ره به عنوان یکی از اعضای هفت نفره  ستاد انقلاب فرهنگي منصوب شد . سروش بعدها به عضویت شورای انقلاب فرهنگی در آمد و بعد از هیچ منصب دیگری نداشت .

     این زندگی نامه در مجموع ، افتخار امیز است اما گوئی برای سروش «علم» حجاب اکبر شد ! چنانکه یکی از دوستانش در مطلبی با عنوان وداع با دکتر سروش می نویسد :  «او طوری رفتار می کند که گويی بالاتر از نقد است و صاحب گنجينه ای از علم است که بايد با چهره ای عبوس مانند حاجبی از آن پاسداری کند. در اين باب هيچ فرقی بين او در عرصه علمی با کسانی که خود را در عرصه سياسی از نقد و انتقاد بالاتر می بينند وجود ندارد. هر دو از يک فرهنگ تغذيه می کنند»  آیت الله جعفر سبحانی در سال ۸۴ ضمن ارائه پاسخی جامع و مبسوط به سخنان سروش پیرامون خاتمیت، تشیع، و دموکراسی ، مشفقانه او را به تجدید نظر در راه و روش دعوت می کنند که ظاهرا" موثر نیفتاد تا آنکه در پی انتشار دیدگاههای جدید او  راجع به وحی ، مجددا" آیت الله سبحانی در کمال متانت و دانشوری پاسخی دیگر به او میدهد و دیگران نیز مثل جناب بهاءالدین خرمشاهی  پاسخ هائی را منتشر کردندکه انشاءالله مورد استفاده آقای دکتر سروش قرار گیرد و الا ادامه  راهی که در پیش گرفته است  بی شک خسارات جبران ناپذیری را بر سوابق علمی ، پژوهشی و دینی او وارد خواهد کرد . چنین مباد !