مدیریت، اقتصاد و توسعه

     ¤ - جناب آقای جوانفکر، مشاور محترم رئیس جمهور درتازه ترین نوشتار خود در وبلاگ شخصی  به شرح ماجرای «استیضاح » پرداخته و از آن به عنوان: "رويدادي که قلب بزرگان و وجدان يک ملت را به درد آورد" یاد می کند.
     وی می نویسد :جلسه روز سه‌شنبه مجلس شوراي اسلامي ، بيشترين شباهت را به جلسه يک دادگاه عمومي داشت که در آن 290 قاضي بدون آنکه صلاحيت قضاوت داشته باشند ، يک نفر را در جايگاه متهم نشاندند و او را بدون طي تشريفات قضايي از جمله برخورداري از وکيل مدافع ، مورد محاکمه قرار دادند.
     جوانفکر ، آنگاه با مقایسه استدلال نمایندگان استیضاح کننده در ارتباط با فریب خوردن کردان و فریب کردان ، به رئیس مجلس حمله کرده و می نویسد : يک فرد فريب‌خورده چگونه مي‌تواند در سمت رياست مجلس شوراي اسلامي قرار گيرد و در چنين جايگاهي ، از حقوق مردم دفاع کند؟ با استدلال دوم (ايشان هم فريب خورده و هم احتمال مي‌داده فريب خورده باشد و هم نسبت به رفع آن و برخورد با فريبکار اهمال کرده است) نيز ايشان نه تنها نبايد در مصدر امور مجلس باشد بلکه به طور قطع، صلاحيت تصدي هرگونه مسووليت مهم در کشور را از دست مي‌دهد.
     جوانفکر ، در ادامه مطلب پا را از گلیم فراتر نهاده و بخش زیادی ازنمایندگان را فاقد صلاحیت معرفی و می پرسد:  آيا نمايندگان فريب خورده مجلس هشتم نيز صلاحيت قرار گرفتن در چنين جايگاه حساس و مهمي را دارند؟
     این مشاور رييس‌جمهور ، (که به زعم خود از منظر حقوقی، در این بحث ورود کرده است)  در ادامه به رئیس جمهور ، به عنوان پاسدار قانون اساسي  حق می دهد تا نتيجه کار جلسه روز سه‌شنبه مجلس را به دليل عدم رعايت اصل تفکيک قوا و دخالت آشکار مجلس در کار دستگاه قضايي مردود اعلام کند!

    مطالب آقای جوانفکر نیازی به شرح و بسط ندارد و به اعتقاد من اگر ماجرای استیضاح کردان ، با آن تفسیر و شرح جهت دار ، تحلیل شود. نتیچه ، همان خواهد شد که ایشان دریافتند! 
     اما بر وجدان های بیداری که جریان استیضاح را تعقیب کردند، پوشیده نیست که عنصر اصلی در اسیضاح ؛ «صداقت» بود. که البته جناب جوانفکر ، ترجیح داد راجع به آن چیزی ننویسد و بیشتر بر «مدرک» و «فریب» که بخشی از استدلال نمایندگان را شامل می شد و  نه همه آن را، تمرکز کند. 

     نکته دیگر ، اتهاماتی است که جناب ایشان به آقای دکتر لاریجانی روا داشتند. حرکتی که مسبوق به سابقه بوده و جالب است که ایشان در همین ماجرای استیضاح کردان ، طی یادداشتی در بیستم مهرماه سال جاری ، رندانه تلاش می کند تا توپ را در زمین آقای لاریجانی رها کند. وی می نویسد :"در زمان اخذ و ارائه مدرک دکترای افتخاری به صدا و سیما ، آقای کردان معاون آقای لاریجانی رئیس وقت آن سازمان و رئیس کنونی مجلس شورای اسلامی بوده است ، بنابراین آقای لاریجانی نه تنها برکنار از موضوع نیستند، بلکه ایشان به واسطه آشنایی دیرینه ای که با آقای کردان دارند ، یکی از کسانی هستند که در این زمینه مسوولیت پاسخگویی را برعهده دارند."
     اکنون باید پرسید که چرا شرح و کشف مسائل از سوی آقای دکتر لاریجانی که در استیضاح، نه مخالف بودند و نه موافق! موجبات عصبانیت آقایان را فراهم آورده است !؟
     و نکته آخر اینکه نسبت دادن مسائل استیضاح به فرمایشات اخیر مقام معظم رهبری (که همه نکات آن ناظر به حفظ نظام بود) و بهره برداری جانبدارانه و سیاسی از آن ، ظلم و جفا به ایشان است. و همانگونه که بارها از سوی بزرگان تذکر داده شد ، باید از کاربست اینگونه بیانات در چهت پروژه سازی های سیاسی جدا" پرهیز شود.