مدیریت، اقتصاد و توسعه

     ¤- «محمد، رسول خدا» نام کتابی است که نویسنده آلمانی « آنه ماری شیمل»،  آن را با هدف نشان دادن چهره واقعی پیامبر به غربیان، به زبان آلمانی نگاشته است. این کتاب توسط آقای «حسن لاهوتی» به زبان فارسی برگردانيده شده و با ويراستاری «بهاءالدين خرمشاهی» توسط مرکز انتشارات علمی و فرهنگی در سال 1383 منتشر شده است.

     «شيمل» کوشيده است تا با نشان دادن سيمای معنوی و ملکوتی پيامبراسلام صلی الله علیه و آله، به مغرب‏زمين، تصوير نادرستی را که پژوهندگان غربی (خواه از روی دشمنی و خواه از سرِ غفلت و ناآگاهی) از حضرت محمد مصطفی(ص) در طول ساليان متمادی ترسيم کرده‏اند، پاک سازد و به جايش سيمای راستين پيامبر را بنشاند.

     «شیمل» در مقدمه  اين کتاب که آن را محصول چهل سال علاقه اش‏ نسبت به شخصيت پيامبر مسلمانان می داند تاکید می کند: برداشت نادرست از نقش رسول اکرم(ص) يکی از بزرگ‏ترين موانع مسيحيان بوده و هست که نگذاشته است تفسير مسلمانان از تاريخ و فرهنگ اسلامی را درک کنند.

     به اعتقاد «شيمل» غرب، نظريه‏های ناپسند و ناروايی در باره پيامبری که موفق‏ترين نهضت دينی را در کره خاکی پديد آورده، بيان کرده است. وی می‏نويسد: بعيد نيست که آن غير مسلمانی که اين نکات را مطالعه می‏کند، در شگفت شود از شيوه‏ای که عارفان مسلمان اعتقاد به نور ازلی اين پيامبر را مطرح کرده‏اند و او را که دارای مقام انسان کامل است، در مرتبه و نقشی جهانی ديده‏اند، زيرا آن فرستاده فرزانه الهی آخرين نفر از سلسله انبياست که آخرين دين وحيانی را آورد؛ آئينی که جامع همه اديان آسمانی است و در عين حال اصول کلی آنها را با همان خلوص آغازين‏شان (عاری از هر گونه بدعت و تحريف) از نو بيان کرده است.

     وی در پنجمين فصل کتاب مذکور می نویسد : پيامبر اکرم رحمتی بر جهانيان است، بنابراين مؤمنان می‏توانند بی‏تزلزل خاطر دل بر او گرم دارند، زيرا می‏دانند پيامبرشان می‏تواند بر دل‏های مُرده جان بخشد و عاشقان را پناه گردد. شاعران مسلمان تصوير دل‏انگيزی برای وصف اين خصلت خاص پيامبر يافته و از اَبْر رحمت و ريزش فيض الهی سخن گفته‏اند. مسلمانان نام پيامبر و حتی اشارت به او را هرگز بدون افزودن صلوات نمی‏آورند و احاديث فراوانی اهميت درود فرستادن را به مسلمانان يادآوری می‏کند و اين شعار اسلامی از کهن‏ترين روزگاران، در نماز مقامی بس ثابت يافته است.

     محمد (ص) هدف غايی آفرينش است و حتی برتر از آن، تنها به واسطه اوست که عالَم لباس هستی می‏پوشد. با اين همه، بايد در نظر داشت گرچه محمد به مراتبِ رفيع نورانی، رشد و تعالی يافت اما در عالی‏ترين مقامات هم به صورت بنده حق و مخلوق او باقی ماند، همان چيزی که مسلمانان در تشهد می‏گويند: «عبده و رسوله» و به حق خاطرنشان ساخته‏اند محور اسلام، نه شخص پيامبر، بلکه کلام خداست، که پيامبر از طريق وحی آن را دريافت و به صورت قرآن در آمد.