مدیریت، اقتصاد و توسعه

      دکتر احمدی نژاد، اکنون تجربه تلخ و شیرین چهار سال مدیریت کشور را در کارنامه خود دارد. این تجربه که البته حواشی و هزینه های زیادی را برای کشور به همراه داشت از او مرد کارآمد و توانمندی ساخت که از تسلط و مهارت خاصی برخوردار است. 

     اگر چه ابتنای برنامه اقتصادی آتی احمدی نژاد بر همان اصول و معیارهای دوران مدیریت چهارساله استوار است، اما بدیهی است که آن تشتت و پراکندگی در سیاستگذاری ها و نیم بند بودن تصمیم ها، جای خود را بهانسجام، ثبات و عقلانیت خواهند سپرد. اگر به دیده انصاف بنگریم، اقدامات ارزنده ای در بخش های صنعت و تجارت از سوی دولت احمدی نژاد انجام گرفت. خطوط و الگوهای جدیدی توسط وی در بخش های مختلف، نمودار گشت. این ابتکارات و نوآوریها و تغییر در رویکردها را نباید نادیده گرفت. ضمن آنکه تلاش احمدی نژاد برای دستیابی به اقتصاد مستقل و اسلامی نیز قابل تحسین است.

       دکتر احمدی نژاد بی پروا و جسورانه زخمها را بازکرد اما متاسفانه درمان آنها نه کار او بود و نه تیم ناکارآمدش. بنابراین لیست تمام و کمالی از نقص ها و کژی ها در معرض افکار عمومی و نخبگان قرار گرفتند که اینک با بازشناسی دقیق آن نقاط ضعف، راهکار و شیوه نامه ارائه می کنند.

     اخیرا" احمدی نژاد در جمع مردم شهریار تاکید کرد که «از کارهای مهم کشور ساماندهی وضعیت اقتصادی کشور است، تاکنون کارهای گوناگونی در این موضوع و همچنین ساختن کشور صورت گرفته و ما به موفقیت هایی دست پیدا کرده ایم، ولی هنوز در بخش اقتصادی با مشکلاتی روبه رو هستیم که باید این مشکلات را برطرف کنیم». این سخنان حکایت از آن دارد که اولا" ایشان تایید می کنند که وضعیت اقتصادی کشور در طول این چهار سال ساماندهی نشده است و ثانیا" اذعان به وجود مشکلات اقتصادی است که قرار است منطبق با طرح بزرگ تحول اقتصادی حل شود. این برنامه اما مورد تایید شمار کثیری از نخبگان اقتصادی قرار گرفته است و حتی بعضی از کاندیداهای ریاست جمهوری نیز بر اجرای بخش هایی از آن مثل هدفمند کردن یارانه ها تاکید نمودند.

      در هر حال می توان گفت که اقتصاد، چالش اساسی احمدی نژاد است و او در صورت انتخاب مجدد باید قبل از اجرای طرح تحول اقتصادی، تیم ناموزون اقتصادی دولت را متحول کند. مشورت گریزی، نقد ناپذیری و برخورد آمرانه و متمرکز از سموم مهلک اقتصاد به شمار می روند که وی می بایست از آنها پرهیز کند.