مدیریت، اقتصاد و توسعه

     ¤- تبلیغات خیابانی در انتخابات دهم ، فضای انتخابات را از عقلانیت و تعهد به احساسات و هیجان، تقلیل داده است و به نظر می رسد فضای فوتبالی بر تبلیغات غلبه نموده و اندکی هم ادبیات استادیومی در بین طرفداران کاندیداها رسوخ کرده است.

      این فضا که البته از شور و نشاط خاصی برخوردار است، کار را برای تصمیم گیری ها و یا اعلام رای و تصمیم ها در قالب استدلال و برهان، سخت می کند. چرا که شدت هیجانات به حدی است که حوصله ای برای شنیدن دلیل و نظر وجود ندارد. و در مواردی نیز، سطح عقلانیت آنقدر کمرنگ شده است که وقتی از افراد، دلیل رای به فلان و بهمان را می پرسیم به چیزهایی اشاره می کنند که فقط باید خندید یا گریست!  

     به اعتقاد من تعصب و جمود از آفت های انتخابات به شمار می روند. برای تصمیم آگاهانه و بدور از جنجال و احساس و ... باید آرام و منطقی بود. از حمایت های آتشین و بی مبنا از یک کاندیدا و توهین یا نفی کاندیدای دیگر با دلایل واهی پرهیز کرد.  

     با عنایت به مقدمه مذکور به نظر من دو دلیل ساده کافی است تا در این ازدحام و شلم شوربای انتخاباتی، به دکتر محمود احمدی نژاد رای دهیم:

     ۱- در صورت انتخاب ایشان، روند فعالیتها و پیگیری های اجرایی، بلافاصله و از ۲۳ خرداد کلید می خورد و وقفه ای در برنامه ها بوجود نمی آید. این در حالی است که با انتخاب سایر گزینه ها، شاهد تعطیلی حد اقل شش ماهه امورات کشور و متعاقب آن تغییرات فراگیر در مدت کمتر از چهار سال خواهیم بود.

     ۲- با توجه به شرائط سخت اقتصادی و بحرانها و طوفانهایی که اکثر کشورها را فرا گرفته است و همچنن تاثیر این فرایند بر وضعیت اقتصادی کشور ما، بدیهی است که هر گونه وقفه و یا ایجاد تحول و تغییرات گسترده، آسیبهای جبران ناپذیر و مهلکی را بر ایران عزیز تحمیل خواهد کرد. لذا برای پرهیز از این شوک زود هنگام (چهارساله) بهتر است برنامه های قبلی ادامه یابد و ایجاد تغییر و تحول به چهار سال آینده احاله گردد.

     ممکن است بعضی از خوانندگان، این دلایل را سطحی و ساده انگارانه پنداشته و با این برداشت رادیکالی که ادامه ریاست جمهوری دکتر احمدی نژاد به سقوط اقتصادی و ... می انجامد، ضرر تحولات گسترده را کمتر از ادامه وضع موجود ارزیابی کنند. اما همه آنان که با این قلم  آشنایند و مطالب وبلاگ را پیگیری کرده اند، اذعان دارند که من یکی از نقادان جدی دولت و شخص دکتر احمدی نژاد بوده و در بعضی از نوشته ها، تند ترین حملات را به سوی آنان نشانه رفته ام. نیم نگاهی به نوشته های قبلی همین وبلاگ برای تایید این ادعا کافی است؛ بنابراین من با شناخت دقیق نقاط ضعف و قوت دکتر احمدی نژاد، اصرار دارم که بزرگنمایی عیبها و تهدیدها، نادرست و نارواست و نباید خدمات برجسته دولت نهم به کلی نادیده گرفته شود.

     لذا با آنکه بسیاری از نقدها و اشکالات را بر دولت و رییس جمهور روا می دانم اما معتقدم اگر به دیده انصاف بنگریم؛ خدمات انکار ناپذیر و بزرگی در پرونده دولت نهم وجود دارد که پای استدلال های کم بنیه و بی پشتوانه (سند و مدرک) مخالفان را می لرزاند و آنان را به هوچی گری، توسل به دروغ و غوغا سالاری سوق می دهد. این خدمات و تحولات صنعتی و عمرانی نشان می دهد که مسیر کشور رو به پیشرفت و توسعه است. ضمن آنکه به هیچ وجه افرادی مثل مهندس موسوی را با توجه به شناخت اخیری که از او به دست آمد (خصوصا" مناظره با دکتر رضایی و حجت الاسلام کروبی)؛ برای جمع کردن وضع فعلی کشور، توانمند و قادر نمی بینم.

     امیدوارم مردم ایران با رای مجدد به دکتر احمدی نژاد، فرصتی دیگر را برای ادامه خدمت و تلاش صادقانه، به مجموعه دولت نهم بدهند تا ضمن جبران نقائص، نسبت به تحقق اهداف و برنامه های خود اقدام کنند. انشــــــاءالله