مدیریت، اقتصاد و توسعه

      ۱- امام حسين عليه‏السلام در عصر روز پنجشنبه سوم شعبان سال چهارم هجرت در شهر مدينه چشم به جهان گشود و پس از سال‏ها پرورش در کلاس نبوّت و امامت در سال 61 ه انقلاب عظيم عاشورا را بنيان گذاشت.
     ۲- جدّ مادري او خاتم انبيا صلی الله علیه و آله وسلم است که از طرف خداوند متعال مشرّف به خطابِ شريفِ «لَولاکَ لَما خَلَقْتُ الْاَفْلاک؛ اگر تو نبودي عالم هستي را نمي‏آفريدم» شده است.
     ۳- پدر امام حسين عليه‏السلام ، علي بن ابي‏طالب عليه‏السلام ، نخستين پيرو پيامبر اکرم صلي‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم از ميان مردان است. او از کودکي تحت نظارت رسول‏خدا صلي‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم رشد يافت و به پاس ايمان و تقوايش از سوي خداوند متعال به عنوان وصي و خليفه رسول و حجّت خدا پس از پيامبر اسلام برگزيده شد.
     ۴- مادر امام حسين عليه‏السلام ، دختر رسول اکرم صلي‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم حضرت فاطمه زهرا عليهاالسلام است که پدر بزرگوارشان در توصيف او فرمودند: «فاطمه سرور زنان عالم و نمونه زن کامل و اسوه و الگوي زنان امّت من است». اين بانوي بزرگوار در سحرگاه روز جمعه بيستم جمادي الثاني سال پنجم بعثت در مکه مکّرمه چشم به جهان گشود و در سال دوم هجري با امام علي عليه‏السلام ازدواج کرد و در سال يازدهم هجري در مدينه منوّره به شهادت رسيد. حضرت فاطمه عليهاالسلام در کمالات به مرتبه‏اي رسيده بود که خداوند متعال او را سبب پيوند بين امامت و نبوّت قرار داد و افتخار مادري يازده امام معصوم را نصيب آن‏حضرت کرد.
     ۵- حضرت حسين بن علي عليه‏السلام پس از شهادت برادر بزرگوارشان، امام حسن مجتبي عليه‏السلام ، امامت امت اسلامي را عهده‏دار شدند. پيامبر اکرم صلي‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم در زمان حياتشان بارها به مسئله امامت آن‏حضرت تصريح داشتند؛ از جمله روزي در حضور جمعي، در حالي‏که به حسين بن علي عليه‏السلام اشاره مي‏کردند، خطاب به مردم فرمودند: «اين فرزند من امام و پسر امام و برادر امام و پدر امامان شيعه است که نهمين نفرشان قائم آنهاست که هم‏نام من و هم‏کنيه من است. او زمين را پس از آن‏که از ستم پر مي‏شود، از داد پر خواهد ساخت». 
     ۶- نهضت عاشورا به مانند انقلابي بزرگ، با هدف احياي احکام دين و زدودن انواع انحرافات ديني و سياسي در سال 61 ه به رهبري حسين بن علي عليه‏السلام به‏وقوع پيوست. آن حضرت وقتي اساس اسلام را در خطر ديد، همراه ياران اندک ولي باايمان خود، به مبارزه با يزيد و سپاه سنگ‏دل او برخاست و کربلا را در روز دهم محرم سال 61 ه به صحنه درگيري حق و باطل و روز جان‏بازي و فداکاري در راه دين و عقيده تبديل ساخت؛ به گونه‏اي که دامنه تأثير آن تا ابديّت کشيده شد و چنان در عمق دل‏ها اثر گذاشت که همه‏ساله عاشقان حقيقت، دهه محرم و به‏ويژه روز عاشورا را روز اظهار ارادت به اسوه جهاد و آزادگي و شهادت قرار مي‏دهند و به بزرگ‏داشت خاطره اين حادثه مهم تاريخ بشر مي‏پردازند.
     ۷- حسين بن علي عليه‏السلام در بخشش زبان‏زد مردم روزگار بود. نقل مي‏کنند روزي مرد صحرانشين مستمندي وارد مدينه شد و از مردم سراغ بخشنده‏ترين فرد را گرفت. همه مردم حسين بن علي عليه‏السلام را به او معرفي کردند. وقتي در مسجد به خدمت آن‏حضرت رسيد و نيازمنديِ خود را با خواندن چند بيت شعر بيان کرد، امام حسين عليه‏السلام او را به خانه آورد و به قنبر فرمود: هر مقدار پول در خانه داريم حاضر کن. قنبر چهارهزار دينار به خدمت آن‏حضرت آورد و گفت: اين تمامي پولي است که در اختيار داريم. امام حسين عليه‏السلام همه آن چهارهزار دينار را از پشت در به آن مرد باديه‏نشين داد. منظور حضرت از اين برخورد آن بود که چشم آن مرد به چشم او نيفتد که مبادا خجالت زده شود. مرد اعرابي وقتي پول‏ها را گرفت، در حالي که گريه مي‏کرد چنين گفت: مگر پول کمي به من بخشيدي که از پشت در آن را به من مي‏دهي؟ در عجبم که چگونه اين دست‏هاي بخشنده و پربرکت روزي زير خاک خواهد رفت.
     ۸- در روزگاري که فخرفروشي به دارايي رونق بسيار داشت و ثروتمندان از روي تکبر به مستمندان توجهي نداشتند و از نزديک شدن به آنها دوري مي‏جستند، امام حسين عليه‏السلام با کمال تواضع با مساکين نشست و برخاست مي‏کردند. نقل مي‏کنند روزي آن‏حضرت از محلي مي‏گذشت. عده‏اي فقير سفره کوچکي را که مقدار کمي غذا در آن داشتند پهن کرده بودند و مشغول خوردن آن بودند. وقتي چشمشان به امام حسين عليه‏السلام افتاد او را به سفره خود فرا خواندند. امام عليه‏السلام فورا دعوت آنها را پذيرفت و در کنار آنها نشست و با آنان هم‏غذا شد و فرمود: خداوند انسان‏هاي متکبر را دوست نمي‏دارد. آن‏گاه که از غذا خوردن با آنها فارغ شد به آنان فرمود: حالا که من دعوت شما را پذيرفتم، شما نيز دعوت مرا بپذيريد به منزل من بياييد تا مهمان ما شويد. وقتي آنها به منزل حضرت آمدند، با تمام وجود از آنها پذيرايي کردند.
     ۹- در مسير کوفه حرّ بن يزيد رياحي با هزار نيروي نظاميِ تا دندان مسلح خود را به سپاه امام حسين عليه‏السلام رساند و در مقابل ياران اندک آن‏حضرت صف‏آرايي کرد تا مانع ادامه راه آنها شود. او نه اجازه داد آنها به سمت کوفه بروند و نه آنان را به حال خود گذاشت تا به مدينه برگردند بلکه آنها را به طرف سرزمين کربلا کشاند و در آن‏جا متوقّف ساخت اين کار باعث شد امام و ياران او گرفتار سربازان ستمگر يزيد شوند. اما در روز عاشورا وقتي حرّ از سپاه عمر سعد کنار کشيد و خود را به امام عليه‏السلام رساند و از آن‏حضرت طلب عفو کرد و عرض کرد «آيا خدا توبه مرا مي‏پذيرد؟»، امام حسين عليه‏السلام با روي گشاده و آغوش باز حرّ را پذيرفت و به او فرمود: «آري خداوند متعال توبه تو را مي‏پذيرد و همه گناهانت را مي‏آمرزد».
     ۱۰- امام حسين عليه‏السلام در نهان و آشکار نسبت به تأمين نيازهاي مستمندان اهتمام فراواني داشتند و در تاريکي شب به خانه آنها آذوقه مي‏بردند. شعيب بن عبدالرحمن خزاعي مي‏گويد: وقتي حسين بن علي عليه‏السلام به شهادت رسيدند در پشت او آثار زخم و پينه مشاهده کردند. وقتي علت را از حضرت سجاد عليه‏السلام پرسيدند، آن‏حضرت فرمودند: «اين پينه‏ها اثر کيسه‏هاي غذا و آذوقه‏اي است که پدرم آنها را شب‏ها به دوش مي‏کشيد و به خانه زنان بي‏سرپرست و کودکان يتيم و فقراي ناتوان مي‏رساند. نه ساير مردم از اين کار باخبر مي‏شدند و نه حتي خود مستمندان آن‏حضرت را مي‏شناختند»
     ۱۱- روزي به امام حسين عليه‏السلام گفته شد که از رسول خدا صلي‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم چه شنيدي؟ آن‏حضرت در ضمن سخناني طولاني فرمودند: از پيامبر خدا صلي‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم شنيدم که مي‏فرمود: «خداوند تبارک و تعالي کارهاي مهم و بزرگ را دوست دارد و کارهاي پست و حقير را نمي‏پسندد».
     ۱۲- در دوران کودکي روزي امام حسن عليه‏السلام و امام حسين عليه‏السلام ديدند که پيرمردي وضو مي‏گيرد، اما وضوي او اشکال دارد. براي آن‏که او را متوجه اشتباه خود کنند و در عين حال به گونه‏اي اين کار را انجام دهند که پيرمرد ناراحت نشود، هر دو جلو آمدند و به پيرمرد گفتند: «تو بين ما قضاوت کن که کدام‏يک از ما دو نفر وضويمان کامل است». آن گاه هر دو شروع به وضو گرفتن کردند. وقتي وضوي آن دو تمام شد، پيرمرد متوجه اشتباه خود شد و رو به آن دو کرد و گفت: «وضوي هر دوي شما کامل است و وضوي من درست نبود. اکنون شيوه صحيح وضو گرفتن را از شما بزرگواران آموختم».
     ۱۳- پيامبر اکرم صلي‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم در توصيف تأثير شهادت امام حسين عليه‏السلام در دل‏هاي مؤمنان مي‏فرمايد: «شهادت حسين عليه‏السلام در دل انسان‏هاي با ايمان چنان حرارت و تأثير عميقي به جاي مي‏گذارد که هرگز رو به سردي نمي‏گرايد».
     ۱۴- سخنان آن حضرت:
     *- کسي که بر اثر روي آوردن مشکلات و گرفتاري‏ها دچار سرگرداني شود، کليد حل مشکلش نرمي و مدارا با مردم است.
     *- ادب آنست که هر وقت از منزلت بيرون رفتي و به هرکس که برخوردي او را از خودت بهتر بداني.
     *- مردي در حضور امام حسين عليه‏السلام گفت: نيکوکاري در حق نااهل آن را هدر و ضايع مي‏سازد. امام حسين عليه‏السلام خطاب به آن مرد فرمودند: چنين نيست؛ بلکه احسان همانند باران است که به همه افراد، چه خوب باشند يا بد، سود مي‏رساند.
     *- از هر کرداري که موجب عذرخواهي است پرهيز کن که يقينا انسان مؤمن نه بدي مي‏کند و نه عذرخواهي؛ امّا انسان منافق پيوسته بدي مي‏کند و به‏دنبال آن مجبور به عذرخواهي مي‏شود.
     *- امام حسين عليه‏السلام در تبيين حقيقت بزرگواري و بي‏نيازي مي‏فرمايند: بزرگواري در احسان به خويشاوندان و چشم‏پوشي از خطاهاي آنهاست و بي‏نيازي آرزوي کم داشتن و خشنود بودن به چيزي است که براي تو کفايت مي‏کند.
     *- بخشاينده‏ترين مردم کسي است که در موقع برخورداري از قدرت ببخشايد.
     *- نيازمند آبرويش را با درخواست از تو حفظ نکرده است؛ پس تو آبروي او را با ردّ نکردن درخواست او محفوظ دار.
     *- پنج نعمت بزرگ است که هرکس از اين پنج نعمت برخوردار نباشد، از زندگي زياد بهره‏مند نمي‏شود و آنها عبارتند از: عقل، دين، ادب، حيا و اخلاق خوش.
     *- مردمي که خشنودي خودشان را بر خشنودي خداوند متعال مقدم بدارند هرگز رستگار نمي‏شوند.
     *- برترين اعمال بعد از نماز غم‏زدايي از مردم و وارد کردن شادي در دل‏هاي مؤمنان است.
     *- آگاه باشيد نياز مردم به شما از نعمت‏هاي بزرگ خداوند براي شماست. در برابر اين نعمت اظهار ملامت نکنيد که مبادا آن نعمت ممکن است به نقمت تبديل شود.
     *- خداوند به هرکس راست‏گويي و نيک‏خويي و پاک‏دامني و پاک‏خوري روزي کند، خير دنيا و آخرت را به او داده است.
     *- امام حسين عليه‏السلام در سفارش به تقوا و بيان آثار آن مي‏فرمايند: شما را به رعايت تقواي الهي سفارش مي‏کنم؛ زيرا خداوند براي کسي که تقواي الهي را پيشه خود سازد ضمانت کرده است که احوالش را از آنچه ناخوش مي‏دارد به آنچه دوست مي‏دارد، دگرگون سازد و از آن راهي که هرگز گمان نمي‏کرد روزي‏اش را مقرر فرمايد. پس بپرهيزيد از اين‏که در زمره کساني باشيد که از مردم بر گناهانشان بيمناکند ولي از کيفر گناه و کوتاهي‏هاي خود آسوده‏خاطر يا غافلند. هرگز کسي با فريب و حيله داخل بهشت نمي‏شود و کسي جز از طريق اطاعت از احکام الهي به کمالاتي که خداوند براي انسان مقدّر کرده است دست‏رسي پيدا نمي‏کند».
     *- نقل مي‏کنند مردي به حضور امام حسين عليه‏السلام رسيد و بدون مقدمه و سلام به آن‏حضرت عرض کرد: «حالتان چطور است؟ خدا عافيتتان دهد!». امام حسين عليه‏السلام به او فرمودند: «قبل از سخن گفتن سلام کن، بعد سخن بگو. خداوند عافيتت دهد!» آن گاه اضافه کردند: «تا کسي سلام نکرده است به او اجازه سخن گفتن ندهيد؛ چرا که سلام کردن هفتاد پاداش دارد که 69 قسمت آن پاداش براي سلام کننده است و تنها يک قسمت براي جواب دهنده است».
     *- وقتي از امام حسين عليه‏السلام سؤال مي‏کنند «شريف‏ترين مردم کيست؟»، آن‏حضرت مي‏فرمايند: «کسي که پيش از آن‏که او را پند دهند از پيشامدها پند گيرد و قبل از آن‏که ديگران او را نسبت به امور آگاه سازند، در نتيجه تيزهوشي و خودسازي خود بيدار شود و به امور اطلاع پيدا کند».