تبليغاتX
مدیریت، اقتصاد و توسعه - آداب یک ضیافت

---«اَلـلّـهُـمََّ صَـلِّ عـَلـي مُـحَـمَّـد وَ آل مُـحـَمَّـد و عَجِّل فَرَجَهُم»---

مدیریت، اقتصاد و توسعه

نکته های اقتصادی، انگاره های مدیریتی و دغدغه های توسعه

     طبق فرمايش حضرت رسول اكرم(ص) (بنا بر خطبه‌اي كه به آن حضرت منسوب است) همه بندگان ‌در ماه مبارك رمضان به مهماني خداوند تعالي دعوت شده‌اند و مهمان پروردگار خود مي‌باشند. آنجا كه مي‌فرمايد: «ايها الناس، انه قد اقبل اليكم شهر الله ... و قد دعيتم فيه الي ضيافة الله ...»
     شما در اين ماه شريف به ضيافت حق تعالي دعوت شده‌ايد: «دعيتم فيه الي ضيافة الله»، خود را براي مهماني با شكوه حضرت حق آماده سازيد؛ لااقل به آداب صوري و ظاهري روزه پايبند باشيد، (آداب حقيقي باب ديگري است كه به زحمت و مراقبت دايم نياز دارد)،‌معناي روزه فقط خودداري و امساك از خوردن و آشاميدن نمي‌باشد، از معاصي هم بايد خودداري كرد اين از آداب اوليه روزه مي‌باشد كه براي مبتدي‌هاست. (آداب روزه براي مردان الهي كه مي‌خواهند به معدن عظمت برسند غير از اين مي‌باشد). شما اقلا به آداب اوليه روزه عمل نماييد و همان‌طور كه شكم را از خوردن و آشاميدن نگه مي‌داريد، چشم و گوش و زبان را هم از معاصي باز داريد. از هم‌اكنون بنا بگذاريد كه زبان را از غيبت، تهمت، بدگويي و دروغ نگه داشته، كينه، حسد و ديگر صفات زشت شيطاني را از دل بيرون كنيد. اگر توانستيد «انقطاع الي الله» حاصل نماييد، اعمال خود را خالص و بي‌ريا انجام دهيد و از شياطين انس و جن منقطع شويد.
     در اين ماه شريف كه به مهمانسراي الهي دعوت شده‌ايد، اگر به حق تعالي معرفت پيدا نكرديد يا معرفت شما زيادتر نشد، بدانيد در «ضيافت‌الله» درست وارد نشديد و حق ضيافت را به جا نياورده‌ايد. نبايد فراموش كنيد كه در ماه مبارك كه «شهر الله» مي‌باشد و درهاي رحمت الهي به روي بندگان باز است و شياطين و اهريمنان به حسب روايت، در غل و زنجير به سر مي‌برند، اگر شما نتوانيد خود را اصلاح و مهذب نماييد، نفس اماره را تحت مراقبت و كنترل خود درآوريد، هواهاي نفسانيه را زير پا گذاشته، علاقه و ارتباط خويش را با دنيا و ماديت قطع كنيد. بعد از پايان يافتن شهر صيام مشكل است بتوانيد اين مسايل را به مرحله عمل درآوريد. بنابراين از فرصت استفاده كنيد و پيش از آنكه اين فيض عظمي سپري شود در مقام اصلاح تزكيه و تصفيه امور خود برآييد.
     خود را براي انجام وظايف ماه صيام آماده و مهيا سازيد. طوري نباشد كه پيش از فرا رسيدن شهر رمضان، همانند ساعت به دست شيطان كوك شده ـ در اين يك ماه كه شياطين در زنجيرند ـ شما به طور خودكار به معاصي و اعمال خلاف دستورات اسلام مشغول شويد. گاهي انسان عاصي و گناهكار بر اثر دوري از حق و كثرت معصيت، آنچنان در تاريكي و ناداني فرو مي‌رود كه ديگر نيازي به وسوسه شيطان ندارد. خود به رنگ شيطان درمي‌آيد. «صبغة الله» مقابل صبغة الشيطان است و كسي كه دنبال هواي نفس رفت و از شيطان متابعت كرد،‌ به تدريج به صبغه او درمي‌آيد.
     شما تصميم بگيريد لااقل در اين يك ماه از خود مراقبت به عمل آوريد، از گفتار و كرداري كه خداوند تبارك و تعالي راضي نيست، اجتناب كنيد.
     اين آداب اولي و ظاهري صوم است اقلا به اين آداب ظاهري صوم پايدار باشيد. اگر ديديد كسي مي‌خواهد غيبت كند، جلوگيري كنيد و به او بگوييد ما متعهد شده‌ايم كه در اين 30 روز ماه رمضان از امور محرمه خودداري ورزيم و اگر نمي‌توانيد او را از غيبت باز داريد، از آن مجلس خارج شويد ننشينيد و گوش كنيد، مسلمين بايد از شما در امان باشند، كسي كه ديگر مسلمانان از دست و زبان و چشم او در امان نباشد، در حقيقت مسلمان نيست؛ مسلمان ظاهري و صوري مي‌باشد و «لااله‌‌الاالله» صوري گفته است. اگر خداي نخواسته خواستيد به يكي جسارت كنيد اهانت نماييد و يا مرتكب غيبت شويد، بدانيد كه در محضر ربوبي هستيد، مهمان خداي متعال مي‌باشيد و در حضور حق تعالي به بندگان او اسائه ادب مي‌كنيد و اهانت به بنده خدا، اهانت به خداست. اينان بندگان خدا هستند. خصوصا اگر اهل علم بوده و در صراط علم و تقوي باشند.
     قلب انسان مانند آينه، صاف و روشن است و بر اثر توجه فوق‌العاده به دنيا و كثرت معاصي كدر مي‌شود. ولي اگر انسان لااقل، صوم را براي حق تعالي خالص و بي‌ريا انجام دهد (نمي‌گويم عبادات ديگر خالص نباشد، همه عبادات لازم است خالص و بي‌ريا انجام گيرد) اين عبادات را كه اعراض از شهوات، اجتناب از لذات و انقطاع از غيرخداست، در اين يك ماه به خوبي انجام دهد، شايد تفضل الهي شامل حال او شده و آينه قلبش از سياهي و كدورت زدوده شود و اميد است كه او را از عالم طبيعت و لذات دنيوي منحرف و منصرف سازد و آنگاه كه مي‌خواهد وارد شب قدر شود، نورانيت‌هايي را كه در آن شب براي اولياء‌ و مؤمنان حاصل مي‌شود به دست آورد.
     و جزاي چنين روزه‌اي خداست، چنانكه فرموده است: «الصوم لي و انا اجزي به» چيز ديگري نمي‌تواند پاداش چنين روزه‌اي باشد.     

     آيا اين ناسپاسي و نمك‌نشناسي نيست كه انسان سر سفره مولاي خويش بنشيند و با اعمال و كردار گستاخانه و بي‌ادبانه خود، نسبت به ميزبان محترم كه ولي‌نعمت او نيز مي‌باشد، اهانت و جسارت كند و كارهايي را كه نزد ميزبان زشت و قبيح است مرتكب شود؟         برگرفته  از: نصایح امام خمینی

+   دوازدهم شهریور 1388- نويسنده : .--« ابراهیم صفری »--. 


 
http://www.esafari.ir
Copyright © 2002 - 2010
« Ebrahim Safari »