مدیریت، اقتصاد و توسعه

     ¤- فارغ از ابعاد سیاسی، اغتشاشات روز عاشــــــورا در تهران، از آن روی که توجه رسانه های جهان را به جای تمرکز بر جنبه های دینی و پیام های انسان ساز عزاداری های گسترده «عاشقان حسینی»، به رفتارهای وقیحانه و ناهنجار معطوف ساخت؛ بزرگترین و جبران ناپذیرترین آسیبها را بر پیکره معنوی این روز عظیم وارد کرده است.

     جفاکاران در این روز، کار را برای بد خواهان و کینه توزان تمام کردند! همه اصحاب یزید گرد هم آمدند، منافقان و سلطنت طلبانی که قریب به سی سال در آرزوی چنین روزهایی لحظه شماری می کردند اکنون و برای لحظاتی آنهم در روزی به بزرگی عاشورا، به خیال خود، پیروزی را در آغوش کشیدند و حرمتها شکستند.

     همه رسانه های استکبار و صهیونیزم جهانی با اشتهای وافر، آن چند نفر و جنایتهاشان را دیدند و با آب و تاب نمایاندند اما میلیونها عزادار حسین ابن علی علیه السلام را ندیدند و اساسا" نمی خواستند ببینند چرا که مشکل اصلی و ریشه دار آنها با اسلام و نام حسین ابن علی علیه السلام است. و در این میان، همه شاهد بودیم که جناب موسوی و دوستداران آنچنانی اش راه را برای خنداندن و شادی دشمنان باز کرده و همه همت خود را مصروف داشتند تا دنیا «حماسه حسینی» ایرانیان و جلوه های عاشقانه ارادت ورزی تاریخی آنان به اهل البیت "علیهم السلام" را در روز عاشورا نبینند.

     صد البته همه دلسوزان انقلاب، تمایل داشته و دارند که موسوی و کروبی و خاتمی و بعضی از اصحاب خوش نامشان را از صف این جریان ضد انقلاب جدا بدانند اما وقتی حضرات خودشان اصرار دارند تا در صف دشمن و معاندان خودنمایی کنند و حتی نقش رهبری را برای آنها ایفا نمایند! آیا چاره ای جز پیاده کردن آنها از قطار انقلاب و نظام باقی می ماند؟!