مدیریت، اقتصاد و توسعه

     ¤- به نظر شما جمله بالا از کیست؟ اوباما؟ رجوی؟ رضا پهلوی؟ اساسا" این ادبیات را در چه ساحت و انگاره ای تعریف می کنید؟ 
     پاسخ منصفانه و توام با بصیرت به این پرسش روشن است، چرا که جمله فوق و نظائر آن در طول سی و یک سال گذشته، از سوی منافقان و دشمنان ایران، به قدری گفته و تکرار شده است که بازگویی آن از سوی هر فردی، می تواند مصداق روشنی از انحراف، نفاق و وابستگی گوینده باشد.
     کلمات فوق الذکر اما به همراه دهها دروغ و فحاشی دیگر، آخرین افاضات جناب میرحسین موسوی است که طی مصاحبه ای خود ساخته، به دشمنان ایران و اسلام تقدیم شده است. 
     مطمئنم که با مطالعه این مصاحبه، آه از نهاد همه انسانهای با شرف که دل در گرو انقلاب، نظام، امام عزیز و رهبری مظلوم جمهوری اسلامی دارند بر می خیزد. چرا که شاهد بدترین شقاوت ها و ناروائیها از سوی مدعیانی هستند که سالهای متمادی در خانه انقلاب اسلامی بیتوته کرده و امروز متفرعنانه، به روی همه باورهای مردم و نهاده های پاک نظام، خنجر می کشند و رسوائیهای خائنانه خود را به رخ می کشند. 

     سخنان چند پهلو و فاقد انسجام موسوی به حدی سخیف و بی منطق و محتواست که واقعا" ارزش پاسخگویی ندارد. اما با این وجود اعتراف روشن وی به فاصله گرفتن از مردم و اعتقادات آنان جالب است. وی خطاب به جنبش انگلیسی سبز می گوید: «توصیه من به طرفداران جنبش سبز آن است که تمایز خود را با بقیه مردم، چه کم و چه زیاد ،کم کنند. این نهضت از میان مردم برآمده و متعلق به مردم است. همه به شدت باید مراقب اعتقادات، مقدسات و عرف و هنجارهای جامعه باشند».  

     پر واضح است که موسوی به دنبال بازسازی و اعاده اعتبار از دست رفته خود و همراهان فریب خورده خود است و دلش برای اعتقادات مردم و یا قداست نهضت اسلامی نسوخته است. چرا که اگر چنین بود او می توانست خیلی زودتر از اینها و قبل از وارد کردن خسارات متعدد بر کشور این نصایح را به هوادرانش گوشزد کند. نتیجتا" این مصاحبه تداوم و ادامه جنگ نرم او با نظام ولایی است. میرحسین موسوی، راه مقابله با نظام را با زیرکی و فریبکاری خاصی طراحی و اجرا می کند. او که در ایام انتخابات خود را مرید ولایت فقیه و وفادار به آرمان های نظام جمهوری اسلامی معرفی می کند، اندک اندک چاقوی مبارزه مستقیم را تیز کرده و با تمام قوا در مقابل نظام قرار می گیرد و وقتی تیرش به سنگ خورده و ناکام می شود با شیوه عجیبی رویکردهای خود را با حفظ پاره ای از شعارها تغییر می دهد تا همچنان یاران احمق خود را که ادعاهاشان گوش فلک را کر کرده است، در کنار خود داشته باشد.
     رویکردهای جدید میرحسین، پرده های نفاق پنهان او را که روزی شهید آیت آن را در  مجلس اول شورای اسلامی فریاد کرده است (و بعد از آن به طرز مشکوکی به شهادت می رسد)، کنار می زند.
     آن روزها و در ماههای آغازین پیروزی انقلاب، شهید آیت و عده ای از دلسوزان آگاه، با هشدارهای جدی،  نفوذ این عنصر مشکوک را در رده های بالای نظام فریاد کرده بودند اما همین روشهای مزورانه باعث شد تا بزرگان انقلاب، او را باور کنند و راه را برای تصاحب قدرت، برایش هموار سازند!
     او اکنون برای منافقان دلسوزی می کند و منافقان نیز برایش دم تکان می دهند تا بر همگان ثابت شود که آبشخوار این هر دو، یکی است. امید آنکه مردم ولایتمدار ایران اسلامی، هر چه زودتر زوایای پنهان انحرافات وی و اقمارش را بشناسند و با فریادهای آگاهانه خود، به انزوایش کشانند. برای چنین فردی که عشق به قدرت ، کور و کرش ساخته است، مرگ آورتر از نفرت عام  وجود ندارد. صد البته دیری نمی پاید که چنین خواهد شد. اگر چه بعضی از خواص متزلزل همچنان سد راه آگاهی مردمند!